Bøkefall

Rundt "gamlahuset" på garden vår, vart det før 1930 planta fleire store blodbøk og Linde- tre. I løpet av dei siste 20 åra har me tatt ned fleire av desse kjempene, og i år måtte nok ein diger blodbøk til pers. Ikkje berre enkelt å arbeide med eit treslag som har 570 kg/fm3, kjennes stundom som ein både sagar og løfter på stein.

Men, med ein brennverdi på 3032 kwh/fm3, er det få om nokon treslag som slår bøketreet. Så det burde det vel bli varmt i stova om eit år eller to... (tørkinga tek si tid...)

Du kjæra lilla motorsag, her kommer jag igjen...

Årets "ved-sesong" byrja med felling av nokre seljer som stod i vegen for ein nabo. Denne veden vart kappa i 30 cm for kløyving med øks. Så no har eg nokre fine kveldstunder framfor meg med kløyveøksa. Så får me satsa på ein lang, frost-rik vinter med fine fullmåne kveldar!

Ei hymne til veden

Mange seigingar i åras løp lagt viktige delar av grunnlaget i vedskogen. Mest kjent er vel gjerne beistet sjølv, finnen Juha Mieto. Han kunne i løpet av ein sumar, sage, kløyve og stable uhorvelege mengder god bjørkeved djupt inne i dei finske skogarna. Sjølv har eg umoteleg stor tru på treningsverdien i tungt og monotont kroppsarbeid, som t.d. vedhogst. Særleg i ei tid då mange av oss knapt utfører eit einaste tungt løft i løpet av arbeidsdagen. Kan litt sjølvpålagt kroppsarbeid gjera underverker! Det er berre å slipe øksa og gå til verket!